'Dwingen' van een klant

[Juut]

Ben klantmanager bij een gemeente. We zitten in onze maag met een klant van wie wij vermoeden dat er sparke is van gedragsproblematiek (Marrokaanse vrouw van 32, hoogopgeleid, maar overal ruziezoekend en zeer impulsief, zeer agressief, waardoor steeds maar weer geen baan).

Zij wil geen gesprekken met een psychiater of wat dan ook, wij zijn allemaal gek en zij niet.

Maar we kunnen haar op geen enkele manier naar werk toeleiden.

Wat te doen zodat ze toch met iemand eens gaat praten? Tips?

Juut
_________________
'Denk liever aan vandaag'

[Floor]

Je zou es kunnen overleggen met het meldpunt Zorg in de gemeente. Mogelijk heeft deze vrouw het meerdere gebieden met het leven aan de stok.

[SjoerdvanGurp]

Kun je niets in het kader van je toeleiding naar werk? Dat je vanuit die context een assessment af laat leggen. Dit heeft een hele andere lading wellicht en kan wel zaken in beeld brengen die én problemen in beeld kan brengen maar ook die je handvatten kan geven voor de toeleiding.
_________________
Je moet niet doen wat je wil maar willen wat je doet

[boerepatat]

u vind dat mevr hulp nodig heeft. u wijst waarschijnlijk ook mogelijkheden. maar het houdt een keer op. een hoog opgeleid iemand, ook met moeilijk gedrag, moet kunnen werken. zo niet, korten op de uitkering. een hoop andere doelgroepen met moeilijk gedrag moeten ook werken, zelfs mensen met kanker uitzaaingen.

[vice-l]

misschien een beetje grof dat ik het zo schrijft, maar dat soort types zijn maatschappelijke parias die je het liefst het land uit zou willen trappen. daar word je toch gestoord van als belastingbetaler. ik schaam me er ook niet voor om het zo te zeggen. vind het ook zonde van je tijd hiermee verder te gaan

[SjoerdvanGurp]

Inderdaad best bot en ongenuanceerd... En wat als de mevrouw nu wel een nederlands paspoort heeft en alleen van marokkaanse komaf is. Of wat als de mevrouw nu gewoon helemaal autochtoon zou zijn... Je reactie is al met al misschien niet erg helpend voor de inbrenger...
_________________
Je moet niet doen wat je wil maar willen wat je doet

[vice-l]

desalniettemin gaat hulpverlening voor een groot deel over waar je als persoon achter kunt staan. Heeft een client een probleem, dan heeft de client ook een aandeel in het mogelijk oplossen ervan, zulks heet wederkerigheid. Zonder wederkerigheid zet verdere hulpverlening weinig zoden aan de dijk. Dus aan de hulpverlener de vraag " achter welke aanpak sta je ?"
Verder, vind ik dat client in casu beschikt over een waardeloze mentaliteit. En ja, ik ben zelf ook allochtoon, MET islamitische achtergrond (niet meer praktiserend weliswaar) daarnaast heb ik ook een donkere huidskleur. so what? met alle respect sjoerd, wat is er mis met werken voor je geld? wat is er mis met je ego opzij zetten en je poten uit je mouwen steken? wist u dat er ouderen zijn op bijstandsniveau die weigeren bijzondere bijstandsvoorzieningen aan te nemen omdat ze zeggen dat ze er niet voor gewerkt hebben? dat begrip tonen houd een keer op. en dan?

He sjoerd, geheimpje.. ik spreek voortdurend klantmanagers van sozawe die weigeren op het laatste moment betalingsregelingen te treffen voor klanten die zich niet houden aan afspraken en voortdurend grove en beledigende taal uitslaan.
er wordt in casus gesproken over "probleemgedrag". ik zou zeggen, kom eens een keer kijken in Rotterdam.

[SjoerdvanGurp]

Beste Vice,

Vergis je niet, ook ik vind dat je moet werken voor je geld. Ook ik kan niet tegen mensen die er met hun pet naar gooien. Dus inhoudelijk ben ik het best met je eens. De formulering die je in je eerdere reactie plaatste vond ik echter misplaatst.

Groet,
Sjoerd
_________________
Je moet niet doen wat je wil maar willen wat je doet

[Floor]

Ik ben het inhoudelijk totaal niet met je eens, vind het erg kort door bocht vooral het woord maatschappelijke parias stoort me. Persoonlijk vind ik dat je altijd de context moet begrijpen van iemand, je weet niet wat de reden is waarom iemand zich gedraagt zoals hij/zij zich gedraagt. Verder is het een erg lastige discussie in hoeverre je iemand kunt verplichten om hulp te accepteren, bovendien is met hulpverlening lang niet alles op te lossen.

Op zich vind ik ook hoor dat mensen, als het kan een maatschappelijke bijdrage moeten leveren, dit mag ook vrijwilligerswerk zijn. Toch is het zo dat een deel van de bevolking dit niet kan om diverse redenen. Ik heb daar op zich niet zoveel problemen mee sterker nog ik zou zonder werk zitten als ze er niet zouden zijn.

[Floor]

Bovendien betaal ik liever belasting om de toch al lage uitkeringen te bekostigen dan voor al die belastingteruggaves en kinderbijslagen voor mensen die toch al stinkend rijk zijn. Ach.... mijn hart zit denk ik erg aan de linkerkant.